خانه ات جاوید آباد/ از تو سامان یافت این دل

کم،اما پیش آمده است تلنگری که روزمرگی ام را از یکنواختی خارج کرده و بودنم را در دنیا لذت بخش!

مثل این روزها که وقتی با یک دکتر ادبیات همکلام می شوم- آن هم بعد از سال ها که اتفاقی در دنیای مجازی پیدایش کرده بودم- هنوز هم مرا به یاد دارد، از وضع تحصیلم می پرسد و حتی از ناپیدا بودنم در این دنیای مجازی سخن می گوید …

یا وقتی به استادی که فقط یک دوره ی کوتاه به اصطلاح ضمن خدمت را در حضورش سپری می کردم ، مجموعه غزلهای بهمنی را امانت داده ام؛ ضمن برگشت امانتی ام کتاب چاپ خودش را نیز به عنوان هدیه ضمیمه اش می کند.

بودن چنین آدمهایی مرا سرشار از حس خوب بودن می کند و زندگی را برایم قشنگ تر!

نوشته شده توسط بن بست در یکشنبه سوم آبان 1388 | موضوع: